Ocena konstytucyjności rozwiązań prawnych zawartych w Konwencji nie może być oderwana od jej przesłania ideowego.Cele, których osiąganiu służyć ma określona regulacja, mogą być prima facie słuszne i głęboko zasadne, ale ideologiczne założenia determinujące dobór środków mających służyć ich realizacji mogą wypaczać sens tych rozwiązań, i całkowicie rozminąć się z deklarowanymi celami i niekontrowersyjnymi intencjami rozwiązania problemu przemocy.Zwłaszcza w przypadku dys­pozycji sformułowanych w sposób nader ogólny, założenia ideowe, które stanowią ich podstawę, mają szczególnie doniosłe znaczenie przy konkretyzowaniu normatywnej treści tych rozwiązań.

 

Szereg zatem zaproponowanych w Konwencji rozwiązań dotyczących opieki nad ofiarami prze­mocy jest niekontrowersyjnych w świetle Konstytucji, a zwłaszcza jej art.40, zakazujący okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania.Wymagania te jednak Rzeczpospolita Polska spełnia i to nierzadko na wyższym poziomie, niż przewiduje to standard Konwencji CAHVIO.Specyficz­nym potwierdzeniem tego stanu rzeczy jest m.in.raport Agencji Praw Podstawowych UE, w świetle którego Polska jest krajem o jednym z najniższych w UE wskaźników przemocy wobec kobiet.

 

Funkcjonu­jący w Polsce system przeciwdziałania przemocy, choćby w świetle danych zawartych w raporcie Agencji Praw Podstawowych UE, wydaje się być nader skuteczny. Trudno go jednak uznać za wyrażający paradygmat pojmowania przemocy wobec kobiet, na którym oparto Konwencję. W tym kontekście trudno ustalić, na ile realizowany w Polsce system zapobiegania przemocy wobec kobiet i przemocy domowej, oparty do tej pory przede wszystkim na ustawie z 29 lipca 2005 r.o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie i przyjętym na lata 2006–2016 Krajowym Programie Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie, będzie uznany przez GREVIO za zgodny z Konwen­cją CAHVIO. Trudno przewidzieć zwłaszcza to, w jakim stopniu ww.działania – programowo tożsame z zaleceniami Konwencji – będą uznane przez GREVIO za „konieczne” i „wystarczające”.

 

Fundamentalnym zagadnieniem w tym kontekście staje się ideowa tożsamość Konwencji oraz sposób pojmowania przez nią przyczyn zjawiska przemocy wobec kobiet.Założenia ideowe determinować będą bowiem sposób interpretowania wszystkich rozwiązań konwencyjnych.